top of page


Level - C1.03

Έχει θέμα με τη μαγειρική. Δυσκολεύεται να θυμηθεί τι υλικά χρειάζεται η κάθε συνταγή, τι βήματα πρέπει να ακολουθήσει, και πώς να τα εκτελέσει σωστά. Και για κάποιο λόγο, ο χρόνος που χρειάζεται ένα φαγητό τού φαίνεται υπερβολικά πολύς. Στην τρυφερή ηλικία των 30, ακόμα δεν έχει μάθει να μαγειρεύει, εκτός από λίγα, πολύ απλά πράγματα. Γαστρονομικά, είναι ακόμα βρέφος.

Τη μέρα που έφυγε από την Ελλάδα, η μητέρα του του έδωσε μερικές συνταγές σε ένα γαλάζιο τετράδιο. Το έχει ακόμα, αλλά ποτέ δεν έχει φτιάξει κάτι από αυτές. Δεν είναι γνωστό αν τότε ήταν ασυνήθιστα αισιόδοξη, ή αν απλώς έκανε μια κίνηση απελπισίας γνωρίζοντας πως δε θα βγει τίποτα. Απαισιόδοξη οπτική ίσως. Αλλά μάλλον και πραγματικότητα.

Πέντε χρόνια μετά, οι συνταγές της μητέρας του βρίσκονται ακόμα σε ένα συρτάρι. Ίσως κάποια μέρα... Αλλά τι κουραστικό να τα σκέφτεται όλα αυτά. Σηκώθηκε απ’το κρεβάτι, πλησίασε το συρτάρι με το τετράδιο, και έβγαλε ένα κουτί με πολυβιταμίνες. Το άνοιξε, και κατάπιε μία με λίγο νερό που είχε δίπλα. Η ώρα πέντε. Πείνασε, ώρα για το τοστ του.

· Γολγοθάς = Calvary, Golgotha; an insurmountable problem

· (το) βήμα = step

· εκτελώ – εκτελέσω = to execute [in both meanings]

· τρυφερός -ή -ό = tender

· (το) βρέφος = infant

· αισιόδοξος -η -ο = optimistic

· απαισιόδοξος -η -ο = pessimistic

· απελπισία = despair

· βγαίνω – βγω = to come out [of something, as a result]

· συρτάρι = drawer

· πλησιάζω – πλησιάσω = to approach

· κουτί = box

· πίνω – πιω = to drink

· καταπίνω – καταπιώ = to swallow

Still need the translation?

Use your cursor to find it...


He’s got an issue with cooking. He struggles remembering what ingredients each recipe needs, what steps he has to follow, and how to execute them correctly. And for some reason, the time that a dish needs, seems too long to him. At the tender age of 30, he still hasn’t learnt how to cook, except for few, very simple things. Gastronomically speaking, he’s still an infant.

On the day he left Greece, his mother gave him some recipes in a light blue notebook. He still has it, but he’s never made anything from them. It is not known whether back then she was unusually optimistic, or if she made a desperate move knowing that nothing would come out of it. A pessimistic perspective, maybe. But probably also a reality.

Five years later, his mother’s recipes are still lying in a drawer. Perhaps one day… How tiring thinking about all this though. He got off the bed, approached the drawer with the notebook in it, and took out a box with multivitamins. He opened it, and swallowed one with some water he had next to him. 5 o’ clock. He’s got hungry, time for his toast.

bottom of page