top of page
Cupids playing with a lyre_ Roman fresco from Herculaneum_edited_edited_edited_edited_edit



Δεν περιμένω όμως τίποτα πια
Τον Αϊ Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά
κι είν' ένας πρώην Έλλην αριστερός
ένας θνητός
με τ' όνειρό του δίχως στέγη καμιά
Και το ανοιξιάτικο κορίτσι – μαμά
πλακώνεται απ' τη συνταγή την παλιά
Οι μυρωδιές θυμίζουν κάτι βαρύ
κάποια πληγή
που απλώς δε θέλουμε ν' ανοίξει ξανά

Τα πλεϊμομπίλ μου είν' εξαιτίας μου κουτσά
Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά
Ίσως για κάποιους νά 'ναι ακόμα γιορτή
μα ποιοι είν' αυτοί;
ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά;

Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ' ενός σταυρού τα καρφιά
και πότε πότε τα καρφώνω κι εγώ
σε άλλον αμνό
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θά 'ναι ξανά

Κι εσύ τι θες απ' τη ζωή μου ξανά
με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά
και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό
Πώς σε μισώ
Θες να 'σαι η ίδια και ν' αλλάζω εγώ
Με θες προσωπικό σου δημιουργό
Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ
λάμπω εγώ
μα μ’ ένα σπότλαϊτ που δε μου ’ναι αρκετό

Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά
Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά
να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό
να 'ναι ανοιχτό
ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό

Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά
Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά
Γιορτάζω για ν' αλλάξουμε οριστικά
«χρόνια πολλά»
χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια


Yet I no longer expect anything
Santa Claus’s name was just ‘Dad’
and he’s a Greek ex-lefty
a mortal
with no roof over his dream
And the spring-girl’s name was ‘Mom’
she is getting crushed under the old recipe
Scents bear memories of something heavy
some wound
which we simply don’t want re-opened

My playmobiles are lame because of me
Fireworks extinguished in champagne
For some, it might still be a celebration
but who are those?
do they live in incubators or hamlets?

And no matter what I start, goes wrong
And always takes me to some cross’s nails
which, at times, I hammer too
into some other lamb
It thus was, and shall again be

And… what do you want from my life again
with your murderous festive lights
and your ever-welcome kiss
Oh… how much I hate you!
You want to stay the same, while I change
You want me as your personal creator
Don’t tell me I look like Donald
I shine
but with a spotlight that’s never enough for me

It’s not my fault if my life thirsts in your absence
It’s slowly pulling its little donkey
to find a night inn
that is still open
or at least a manger that can fit the void

Without it, time won’t start
I call over shepherds and wise men from afar
I celebrate, so that we, once and for all, exchange
Christmas wishes
without me feigning anything, anymore


The Modern Greek word denoting a Greek man is Έλληνας. Τhe archaic version, Έλλην, is used here sarcastically.

τι φταίω

The full phrase is «Για τι φταίω;» – literally: ‘What am I to blame for?’. On most informal situations, it is shortened to «Τι φταίω;».


Originally, έστω was the third-person imperative of the verb ‘to be’. Essentially, this is a command ordering that something exist. Nowadays, it is mainly used in the three following ways:

1. Introducing an imaginary scenario.

Έστω ότι ερχόμαστε. Μετά τι; – Supposing we do come. Then what?

Έστω χ > 0. – Let x > 0.

2. Saying ‘at least’ or ‘even’, often somewhat wistfully.

Θέλω να σε δω έστω για λίγο. – I want to see you even / at least for a bit.

3. Defending one’s argument, after it has suffered a blow.

- Έχουμε χρόνο. Τρεις μέρες. – We have enough time. Three days.

- Βασικά… μόνο δύο. – Basically… just two.

- Έστω. – Yeah fine, still.


In the story of the birth of Jesus, the three men who visited the manger are known in English as ‘the three wise men’ or ‘the three kings’. In Greek, they are called «οι τρεις μάγοι», literally, ‘the three mages’.


Normally, the verb ‘to exchange’ is ανταλλάσσω, which is a compound of αντί + αλλάσσω – the original version of Modern Greek αλλάζω. On some occasions, everyday language simply features αλλάζω instead.

bottom of page